Uzależnienie od hazardu, inaczej patologiczne granie, to poważne zaburzenie z grupy tzw. uzależnień behawioralnych. Nazywa się je często „ukrytą chorobą”, ponieważ w przeciwieństwie do uzależnień od substancji psychoaktywnych nie daje wyraźnych sygnałów somatycznych. Objawia się wewnętrznym, trudnym do powstrzymania przymusem grania – czy to w kasynach, zakładach bukmacherskich, grach online, czy na automatach – mimo coraz bardziej dotkliwych strat i negatywnych konsekwencji. Nie jest to przejaw „słabej woli” lub braku odpowiedzialności, lecz choroba psychiczna o złożonych mechanizmach. Z czasem prowadzi do stopniowego wyniszczenia sfery finansowej, ale także relacji rodzinnych, zawodowych oraz zdrowia psychicznego. Zrozumienie, jak rozwija się uzależnienie od hazardu, stanowi pierwszy krok do przeciwdziałania mu i podjęcia leczenia.
Uzależnienie od kasyna – nowe oblicze problemu
W ostatnich latach szczególnie niepokojący wzrost obserwuje się w przypadku uzależnienia od internetowych kasyn online. Platformy te zyskują coraz większą popularność ze względu na powszechność – wystarczy smartfon lub komputer z dostępem do internetu, aby rozpocząć grę. W przeciwieństwie do tradycyjnych kasyn stacjonarnych gry online są udostępniane przez całą dobę, co znacząco zwiększa ryzyko rozwoju nałogu. Atrakcyjne bonusy powitalne, programy lojalnościowe oraz szeroka gama gier slotowych sprawiają, że wielu graczy nieświadomie wciąga się w spiralę uzależnienia. Problem pogłębia fakt, że internetowe platformy hazardowe wykorzystują zaawansowane algorytmy oraz techniki psychologiczne, które mają na celu utrzymanie gracza przy grze jak najdłużej. Brak fizycznego kontaktu z pieniędzmi oraz możliwość błyskawicznych wpłat sprawiają, że kontrola nad wydatkami staje się jeszcze trudniejsza. Dla wielu osób wyjście z tego nałogu okazuje się szczególnie skomplikowane właśnie ze względu na ciągłą dostępność i pozorną anonimowość gry w sieci.Fazy uzależnienia od hazardu
Rozwój nałogu przebiega według przewidywalnego schematu, który można podzielić na trzy główne fazy.- Faza wygrywania – na początku hazard jest ekscytującą rozrywką. Pojawiają się pierwsze, często przypadkowe, wygrane, które budują iluzję kontroli oraz przekonanie o własnych, wyjątkowych umiejętnościach. Gracz zaczyna fantazjować o „wielkiej wygranej”, która rozwiąże wszystkie jego problemy. To potężne psychologiczne wzmocnienie sprawia, że gra coraz częściej i za coraz wyższe stawki.
- Faza strat – wygrane stają się rzadsze, a straty coraz większe. Zamiast przestać, hazardzista wpada w pułapkę „odgrywania się”. Gra przestaje być przyjemnością, a staje się desperacką próbą odzyskania utraconych pieniędzy. W tym momencie życie zaczyna kręcić się wokół hazardu – pojawiają się kłamstwa, pożyczki, zaniedbywanie obowiązków zawodowych i rodzinnych. Mimo narastających problemów gracz wciąż wierzy, że kolejna gra przyniesie sukces.
- Faza desperacji – to etap całkowitej utraty kontroli. Długi stają się niemożliwe do spłacenia, co prowadzi do utraty majątku, a czasem nawet do konfliktów z prawem. Relacje z bliskimi ulegają rozpadowi, pojawia się izolacja oraz samotność. Na tym etapie dominują stany lękowe, głęboka depresja, bezsenność, a w skrajnych przypadkach myśli samobójcze. Granie staje się jedynym sposobem na ucieczkę od przytłaczającej rzeczywistości, którą hazard sam stworzył.
Jak wyjść z nałogu? Skuteczne metody leczenia
Leczenie uzależnienia od hazardu to proces wymagający kompleksowego podejścia. Najskuteczniejszą i najlepiej udokumentowaną naukowo metodą jest terapia poznawczo-behawioralna (CBT) dla hazardzisty. Koncentruje się ona na dwóch najważniejszych obszarach:- identyfikacji oraz zmianie zniekształconych przekonań (np. iluzji kontroli nad wynikiem gry, wiary w szczęśliwe liczby czy systemy).
- nauce zdrowych strategii radzenia sobie ze stresem, emocjami, a także pokusami, aby hazard przestał być jedyną formą ucieczki od problemów.
Terapia dla hazardzisty – rola grup wsparcia
Profesjonalna terapia jest fundamentem, ale ogromną rolę w procesie zdrowienia odgrywają też grupy samopomocowe, takie jak Anonimowi Hazardziści (AH). Badania pokazują, że połączenie terapii z regularnym uczestnictwem w spotkaniach AH daje najlepsze i najtrwalsze rezultaty. Wspólnota oferuje bezpieczne środowisko do dzielenia się doświadczeniami oraz siłą. Podstawą jej działania jest Program 12 Kroków, który pomaga w odbudowie życia na wielu płaszczyznach. Jego najważniejsze elementy to:- akceptacja choroby – uznanie bezsilności wobec hazardu i przyznanie, że życie stało się niekierowalne;
- odbudowa relacji – zrobienie listy osób skrzywdzonych, gotowość do zadośćuczynienia im;
- zmiana postaw – praca nad sobą, aby zastąpić kłamstwa oraz porywczość uczciwością i spokojem;
- życie w teraźniejszości – skupienie na powstrzymaniu się od grania „tylko dziś”.




























































































