Granie potrafi być świetną rozrywką, ale u części osób wymyka się spod kontroli. Uzależnienie od gier komputerowych dotyczy zarówno dzieci, jak i dorosłych, i – jak inne uzależnienia – wymaga leczenia. Wyjaśniamy, kiedy potrzebna jest pomoc, jak wygląda terapia i gdzie jej szukać.
Kiedy gra staje się uzależnieniem?
O problemie mówimy, gdy granie przejmuje kontrolę nad życiem – wypiera obowiązki, sen, relacje i inne zainteresowania, a próby ograniczenia kończą się rozdrażnieniem. Objawy uzależnienia od gier bywają podobne u dorosłych i u młodzieży.

Jak leczy się uzależnienie od gier?
Podstawą leczenia jest psychoterapia – indywidualna i grupowa – która pomaga zrozumieć, jaką potrzebę zaspokaja granie, i nauczyć się zdrowszych sposobów radzenia sobie. W terapii pracuje się też nad przywróceniem równowagi między światem online a offline.
Ośrodki i pomoc
Leczenie prowadzą poradnie leczenia uzależnień, a w nasilonych przypadkach – ośrodki, w tym placówki dla młodzieży. Pomoc jest dostępna bezpłatnie na NFZ. W przypadku dzieci kluczowe jest zaangażowanie rodziców.
Leczenie uzależnienia od gier nie polega na zakazie grania, lecz na odzyskaniu nad nim kontroli i równowagi.
Zespół redakcji Kryształowy Płomyk
Podobne uzależnienia
Gry to jedno z uzależnień behawioralnych – obok uzależnienia od komputera, internetu i telefonu.
Kiedy i gdzie szukać pomocy
Jeśli odstawienie wymyka się spod kontroli albo czujesz, że nie radzisz sobie samodzielnie, skorzystaj z profesjonalnego wsparcia. W Polsce pomoc jest dostępna bezpłatnie i anonimowo:
- 800 199 990 – Ogólnopolski Telefon Zaufania „Uzależnienia” (alkohol, narkotyki, leki), czynny codziennie 16:00–21:00, bezpłatny.
- 801 889 880 – telefon zaufania dla osób z uzależnieniami behawioralnymi (hazard, internet, gry), codziennie 17:00–22:00.
- 116 123 – całodobowy, bezpłatny telefon wsparcia dla osób dorosłych w kryzysie emocjonalnym.
- 112 – numer alarmowy, gdy życie lub zdrowie jest bezpośrednio zagrożone.
Bezpłatne leczenie uzależnień prowadzą także poradnie i ośrodki w ramach NFZ – do większości z nich można zgłosić się bez skierowania.
Artykuł ma charakter informacyjny i nie zastępuje porady lekarza ani terapeuty. W razie poważnych objawów skontaktuj się z lekarzem lub specjalistą terapii uzależnień. Aktualizacja: 2026 r.