Jak wyczyścić pralkę, żeby nie śmierdziała? Przyczyny zapachu i czyszczenie krok po kroku

98

Jak wyczyścić pralkę, żeby nie śmierdziała i nie przenosiła zapachu stęchlizny na ubrania? Trzeba usunąć nie tylko osad widoczny w bębnie, lecz także brud zalegający pod gumowym kołnierzem, w szufladzie na detergenty, filtrze pompy oraz przewodzie odpływowym, informuje Krysztalowy. Sam pusty cykl w wysokiej temperaturze może pomóc, ale nie zastąpi ręcznego czyszczenia miejsc, w których pozostają woda, włókna tkanin i resztki środków piorących.

Nieprzyjemny zapach zwykle nie oznacza awarii urządzenia. Najczęściej jest skutkiem wilgoci, częstego prania w temperaturze 20–40°C, nadmiernego dozowania płynu do płukania albo pozostawiania mokrych ubrań w zamkniętym bębnie. Problem można usunąć w ciągu jednego dokładnego czyszczenia, a jego nawrotom zapobiega kilka prostych czynności wykonywanych po każdym praniu.

Dlaczego pralka śmierdzi mimo regularnego prania

Pralka pracuje z wodą i detergentami, ale nie oznacza to, że automatycznie oczyszcza własne podzespoły. Podczas cyklu część brudu wypłukanego z ubrań trafia do odpływu, natomiast włókna, tłuszcze, sierść i nierozpuszczony detergent mogą pozostać w zakamarkach urządzenia. Szczególnie podatne są fałdy gumowego kołnierza, kanały doprowadzające wodę z dozownika i filtr pompy.

Niskie temperatury ograniczają zużycie energii i chronią delikatne tkaniny, lecz nie zawsze usuwają tłusty osad gromadzący się wewnątrz pralki. Jeśli większość cykli odbywa się w 30°C, urządzenie potrzebuje okresowego programu konserwacyjnego w wyższej temperaturze. Producenci pralek wskazują również, że osad z detergentów, pleśń i zbyt rzadkie czyszczenie należą do najczęstszych przyczyn nieprzyjemnej woni.

Zapach może pochodzić z jednego miejsca albo z kilku elementów jednocześnie. Dlatego samo wlanie środka czyszczącego do bębna bywa niewystarczające.

Najczęstsze przyczyny problemu to:

• zamykanie drzwiczek bezpośrednio po zakończeniu prania;
• pozostawianie mokrych ubrań w bębnie przez kilka godzin;
• przedawkowanie proszku, żelu albo płynu do płukania;
• ciągłe korzystanie z krótkich programów w temperaturze 20–40°C;
• osad i pleśń w szufladzie na detergenty;
• zabrudzenia ukryte pod gumową uszczelką;
• zapchany lub długo nieczyszczony filtr pompy;
• zastój wody w wężu odpływowym;
• nieprawidłowe podłączenie odpływu do kanalizacji;
• pranie mocno zabrudzonych rzeczy bez późniejszego oczyszczenia urządzenia.

Jeżeli zapach przypomina wilgotną piwnicę lub mokry ręcznik, jego źródłem jest zazwyczaj stojąca woda i organiczny osad. Woń kanalizacji może natomiast wskazywać na problem z odpływem, syfonem albo ułożeniem węża.

„Nieprzyjemny zapach jest często spowodowany osadem z detergentu, pleśnią lub zbyt rzadkim czyszczeniem” — informuje Samsung w materiałach dotyczących obsługi pralek.

Skąd dokładnie wydobywa się nieprzyjemny zapach

Przed rozpoczęciem czyszczenia warto zlokalizować źródło woni. Należy otworzyć pustą pralkę, sprawdzić bęben, odchylić kołnierz i wyjąć szufladę na detergenty. Jeśli zapach jest mocniejszy przy dolnej klapce serwisowej, problem może dotyczyć filtra lub wody zalegającej w pompie.

Ciemny, śliski nalot pod uszczelką wskazuje na nagromadzenie detergentu, włókien oraz wilgoci. Czarny albo zielonkawy osad w szufladzie może być pleśnią. Z kolei kwaśny zapach wydobywający się z wnętrza bębna często pojawia się po długim przechowywaniu mokrego prania.

Miejsce powstawania zapachu	Typowe objawy	Najbardziej prawdopodobna przyczyna
Gumowy kołnierz	Ciemne plamy, śliski osad, włosy	Wilgoć, włókna tkanin, resztki detergentów
Szuflada na proszek	Czarny nalot, zaschnięty płyn	Pleśń i nierozpuszczone środki piorące
Filtr pompy	Zapach stojącej wody	Włosy, monety, chusteczki, drobne przedmioty
Bęben	Stęchlizna po otwarciu drzwi	Pranie w niskiej temperaturze, zamknięte wnętrze
Odpływ	Wyraźna woń kanalizacji	Błędne podłączenie, zabrudzony syfon lub wąż
Ubrania	Zapach pojawia się dopiero po wyschnięciu	Brudna pralka, za duży wsad albo za dużo detergentu

Jeżeli wilgoć występuje również na ścianach lub fugach wokół urządzenia, przyczyną może być słaba wentylacja pomieszczenia.

W takim przypadku samo mycie pralki nie rozwiąże całego problemu. Pomocne będzie równoległe usunięcie źródła wilgoci zgodnie z poradnikiem dotyczącym tego, jak pozbyć się pleśni i wilgoci w mieszkaniu.

Jak wyczyścić pralkę, żeby nie śmierdziała — przygotowanie

Dokładne czyszczenie należy rozpocząć przy pustym bębnie. Przed myciem filtra, szuflady i uszczelki urządzenie powinno zostać wyłączone, a wtyczka wyjęta z gniazdka. Trzeba także zakręcić dopływ wody, jeśli wymaga tego instrukcja danego modelu lub jeżeli pralka będzie odsuwana od ściany.

Nie należy jednocześnie mieszać różnych środków chemicznych. Dotyczy to zwłaszcza wybielaczy chlorowych, octu, kwasów i preparatów do usuwania pleśni. Ich połączenie może prowadzić do powstania drażniących lub toksycznych oparów.

Do czyszczenia wystarczą:

• rękawice ochronne;
• dwie lub trzy ściereczki z mikrofibry;
• mała szczoteczka;
• płyn do naczyń albo łagodny środek czyszczący;
• miska lub płaskie naczynie;
• stary ręcznik do zabezpieczenia podłogi;
• preparat do czyszczenia pralek zgodny z instrukcją urządzenia;
• opcjonalnie soda oczyszczona lub kwasek cytrynowy, jeśli producent dopuszcza ich użycie.

Przed zastosowaniem octu, tabletek do zmywarki albo silnych odkamieniaczy trzeba sprawdzić instrukcję konkretnego modelu. Niektóre programy automatycznego czyszczenia powinny działać bez zwykłego detergentu. Samsung wyraźnie zaznacza, że w programach Eco Drum Clean nie należy stosować standardowego środka piorącego.

Czyszczenie pralki krok po kroku

Czyszczenie pralki krok po kroku powinno obejmować wszystkie elementy mające kontakt z wodą i detergentem. Najlepszy efekt daje kolejność od miejsc czyszczonych ręcznie do pustego programu konserwacyjnego. Dzięki temu osad usunięty ze szuflady i uszczelki zostanie później wypłukany z urządzenia.

Cała procedura trwa zwykle od 30 do 60 minut pracy ręcznej, nie licząc programu czyszczenia. W starszej lub mocno zabrudzonej pralce filtr i szuflada mogą wymagać dłuższego namoczenia.

1. Wyjmij i umyj szufladę na detergenty

Szufladę należy wysunąć do końca, nacisnąć blokadę i wyjąć zgodnie z instrukcją modelu. Trzeba zdemontować ruchome wkładki, w tym element znajdujący się w komorze płynu do płukania. To właśnie pod nimi często pozostaje gęsty, lepki osad.

Elementy można namoczyć w ciepłej wodzie z niewielką ilością płynu do naczyń. Zabrudzenia w szczelinach najlepiej usunąć szczoteczką. Należy też oczyścić komorę po wyjętej szufladzie, zwłaszcza otwory, przez które woda spłukuje detergent.

Kolejność prac:

1. Wyjmij szufladę i rozłóż ją na części.
2. Namocz elementy przez 15–30 minut.
3. Usuń osad szczoteczką.
4. Wypłucz części pod bieżącą wodą.
5. Wyczyść wnękę dozownika wilgotną ściereczką.
6. Dokładnie osusz wszystkie elementy.
7. Zamontuj szufladę dopiero po zakończeniu mycia wnęki.

Jeżeli w dozowniku szybko pojawia się czarny nalot, należy po każdym praniu pozostawiać szufladę lekko wysuniętą. Swobodny obieg powietrza umożliwia odparowanie wilgoci i ogranicza warunki sprzyjające rozwojowi pleśni.

2. Wyczyść gumowy kołnierz

Gumową uszczelkę trzeba delikatnie odchylić na całym obwodzie. W jej dolnej części często znajdują się włosy, nitki, monety, fragmenty chusteczek i niewielka ilość wody. Wszystkie luźne zabrudzenia należy wyjąć ręcznie w rękawicach.

Kołnierz najlepiej umyć miękką ściereczką zwilżoną wodą z łagodnym detergentem. Nie powinno się używać ostrych szczotek ani metalowych skrobaków, ponieważ mogą uszkodzić gumę. Po myciu uszczelkę należy przetrzeć czystą wodą i wytrzeć do sucha.

„Po zakończeniu każdego cyklu prania należy pozostawić drzwi i dozownik detergentu lekko uchylone” — zaleca Electrolux, wskazując na konieczność odparowania wilgoci.

Jeśli na gumie znajduje się trwały czarny osad, który nie znika po delikatnym czyszczeniu, trzeba zastosować preparat dopuszczony przez producenta pralki. Mocno popękana, odkształcona lub głęboko zagrzybiona uszczelka może wymagać wymiany.

3. Oczyść filtr pompy

Filtr zazwyczaj znajduje się za małą klapką w dolnej części obudowy. Przed jego odkręceniem trzeba rozłożyć ręcznik i ustawić niskie naczynie, ponieważ z pralki może wypłynąć woda. Niektóre modele mają dodatkowy wężyk awaryjnego opróżniania.

Filtr odkręca się powoli. Po wyjęciu należy usunąć z niego włosy, włókna, guziki, monety i pozostałości papieru. Trzeba również sprawdzić wnętrze komory i ostrożnie ocenić, czy wirnik pompy nie jest zablokowany.

Po umyciu filtr musi zostać prawidłowo osadzony i dokręcony. Niedokładny montaż może doprowadzić do wycieku podczas kolejnego cyklu.

Najbezpieczniejsza procedura obejmuje:

• odłączenie urządzenia od prądu;
• przygotowanie ręcznika i płaskiego naczynia;
• spuszczenie wody wężykiem awaryjnym, jeśli występuje;
• powolne odkręcenie filtra;
• usunięcie ciał obcych;
• umycie filtra pod bieżącą wodą;
• oczyszczenie komory wilgotną ściereczką;
• ponowne dokręcenie elementu;
• sprawdzenie szczelności podczas krótkiego programu.

Częstotliwość czyszczenia filtra zależy od konstrukcji pralki i intensywności użytkowania. Nie należy przyjmować jednej zasady dla wszystkich urządzeń. Pierwszeństwo ma instrukcja konkretnego modelu.

4. Umyj drzwi i bęben

Wewnętrzną stronę drzwi trzeba przetrzeć, zwracając uwagę na dolną krawędź szyby. W tym miejscu może pozostawać woda z włóknami i detergentem. Bęben należy obejrzeć pod kątem osadu, rdzy, drobnych przedmiotów i nieprzyjemnej woni.

Do ręcznego mycia powierzchni wystarczy wilgotna ściereczka. Nie należy wlewać dużej ilości pieniącego się płynu bezpośrednio do bębna, ponieważ nadmiar piany może utrudnić późniejszy program konserwacyjny.

Osoby dbające o całą łazienkę mogą przy okazji sprawdzić stan spoin wokół pralki. Konkretne metody usuwania osadu zostały opisane w poradniku o tym, czym wyczyścić fugi w łazience.

5. Uruchom program czyszczenia bębna

Po ręcznym umyciu elementów należy podłączyć urządzenie, zamknąć pusty bęben i wybrać program przeznaczony do czyszczenia pralki. Może występować pod nazwą „Czyszczenie bębna”, „Drum Clean”, „Machine Care”, „Eco Drum Clean” albo podobną.

Jeżeli pralka nie ma osobnego programu, trzeba sprawdzić instrukcję i wybrać zalecany cykl konserwacyjny. W zależności od modelu może to być długi pusty program w temperaturze 60°C, 70°C albo wyższej. Nie ma jednej temperatury odpowiedniej dla każdego urządzenia.

Preparat czyszczący należy zastosować wyłącznie w dawce i miejscu wskazanym na opakowaniu oraz w instrukcji pralki. Nie wolno łączyć go z detergentem do ubrań.

Program konserwacyjny ma wypłukać osad z elementów niedostępnych ręcznie. Nie należy wkładać do bębna ręczników, ścierek ani odzieży, nawet jeśli wydają się odporne na wysoką temperaturę.

Samsung podaje, że wybrane cykle czyszczenia bębna wykorzystują wodę podgrzaną do 60–70°C, a komunikat przypominający o konserwacji może pojawiać się mniej więcej raz w miesiącu, zależnie od częstotliwości pracy urządzenia.

6. Wykonaj dodatkowe płukanie i osusz pralkę

Po programie czyszczenia warto sprawdzić, czy w bębnie nie pozostała piana lub osad. Jeżeli środek czyszczący nie został całkowicie wypłukany, należy uruchomić dodatkowe płukanie bez detergentu.

Następnie trzeba przetrzeć szybę, bęben i kołnierz suchą ściereczką. Drzwiczki oraz szufladę pozostawia się uchylone do pełnego wyschnięcia.

Czy można wyczyścić pralkę octem i sodą

Czyszczenie pralki octem jest popularne, ponieważ ocet pomaga rozpuszczać niektóre osady mineralne i neutralizować zapachy. Nie powinien być jednak stosowany automatycznie w każdym modelu. Część producentów dopuszcza takie rozwiązanie, inni zalecają wyłącznie dedykowane środki albo konkretny program bez dodatków.

Długotrwałe lub częste używanie nierozcieńczonego kwasu może wpływać na gumowe i metalowe elementy. Ryzyko zależy od stężenia, temperatury, częstotliwości oraz konstrukcji urządzenia. Dlatego przed wlaniem octu do bębna należy sprawdzić zalecenia producenta.

Soda oczyszczona może neutralizować zapach, ale nie zastępuje mycia filtra, szuflady i uszczelki. Wsypanie dużej ilości proszku może pozostawić nierozpuszczony osad, szczególnie w krótkim albo chłodnym programie.

Środek	Co może zrobić	Najważniejsze ograniczenie
Dedykowany preparat	Usuwa osad zgodnie z przeznaczeniem produktu	Trzeba przestrzegać dawki i instrukcji
Soda oczyszczona	Neutralizuje część zapachów	Nie usuwa mechanicznie brudu z filtra i uszczelki
Kwasek cytrynowy	Pomaga ograniczać osad mineralny	Nie każdy producent dopuszcza jego stosowanie
Ocet	Może rozpuszczać kamień i ograniczać zapach	Zbyt częste użycie może szkodzić niektórym materiałom
Wybielacz chlorowy	Działa na część mikroorganizmów	Nie wolno łączyć go z kwasami ani octem
Tabletka do zmywarki	Zawiera silne składniki myjące	Nie jest przeznaczona do każdego modelu pralki

Nie należy mieszać sody i octu z oczekiwaniem silniejszego efektu czyszczącego. Reakcja powoduje pienienie, ale jednocześnie częściowo neutralizuje oba składniki. Znacznie ważniejsze jest mechaniczne usunięcie osadu i użycie środka zgodnie z jego przeznaczeniem.

Jak wyczyścić pralkę z pleśni

Pleśń w pralce rozwija się przede wszystkim w stale wilgotnych miejscach z dostępem do resztek detergentu i zanieczyszczeń organicznych. Najczęściej pojawia się na gumowym kołnierzu, w dozowniku oraz w kanałach doprowadzających wodę. Widoczny nalot trzeba usunąć, ale równie istotne jest dokładne osuszenie urządzenia.

Przy niewielkich zabrudzeniach można zastosować środek dopuszczony do czyszczenia uszczelek i powierzchni pralki. Preparat nie powinien pozostawać na gumie dłużej, niż wskazuje producent. Po użyciu powierzchnię należy kilkakrotnie przetrzeć czystą wodą.

Jeżeli pleśń wniknęła głęboko w gumę, pozostawiła trwałe przebarwienia albo szybko powraca po czyszczeniu, potrzebna może być wymiana kołnierza. Powtarzający się problem może również świadczyć o słabej wentylacji łazienki lub przecieku.

Podczas usuwania pleśni:

1. Załóż rękawice i przewietrz pomieszczenie.
2. Odłącz pralkę od zasilania.
3. Usuń luźne zabrudzenia.
4. Zastosuj preparat przeznaczony do danego materiału.
5. Nie mieszaj środka z octem ani innym kwasem.
6. Dokładnie zmyj pozostałości.
7. Wytrzyj gumę do sucha.
8. Uruchom pusty program konserwacyjny.
9. Po cyklu pozostaw urządzenie otwarte.

Zasady ograniczania wilgoci dotyczą nie tylko urządzenia, lecz całego pomieszczenia. Regularne wietrzenie, sprawna kratka wentylacyjna i osuszanie mokrych powierzchni pomagają zapobiegać nawrotom. Podobne rozwiązania stosuje się przy usuwaniu wilgoci ze ścian i fug.

Jak często czyścić pralkę

Nie istnieje jedna częstotliwość odpowiednia dla każdego gospodarstwa domowego. Pralka używana codziennie, w której pierze się odzież sportową, ręczniki, legowiska zwierząt albo ubrania robocze, wymaga częstszej konserwacji niż urządzenie uruchamiane dwa razy w tygodniu.

Program czyszczenia bębna warto uruchamiać wtedy, gdy urządzenie wyświetla przypomnienie albo zgodnie z instrukcją. Wielu producentów zaleca wykonanie takiego cyklu mniej więcej raz w miesiącu przy regularnym użytkowaniu. Whirlpool wskazuje, że częstotliwość może być zbliżona do miesięcznej i powinna zależeć od sposobu eksploatacji urządzenia.

Praktyczny harmonogram wygląda następująco:

Czynność	Zalecana częstotliwość
Wyjęcie mokrego prania	Natychmiast po zakończeniu cyklu
Osuszenie kołnierza	Po każdym praniu lub po ostatnim cyklu dnia
Pozostawienie uchylonych drzwi	Po każdym praniu
Umycie szuflady	Co 2–4 tygodnie lub po zauważeniu osadu
Program czyszczenia bębna	Według komunikatu lub instrukcji, często raz w miesiącu
Kontrola filtra	Według instrukcji i intensywności użytkowania
Kontrola węża odpływowego	Po pojawieniu się zapachu, błędów odpływu lub problemów z wirowaniem
Pełne czyszczenie	Co 1–3 miesiące, zależnie od użytkowania

Częste uruchamianie bardzo gorącego programu bez potrzeby zwiększa zużycie energii. Program konserwacyjny powinien być regularny, ale dobrany do faktycznego stanu urządzenia. Więcej praktycznych sposobów ograniczenia rachunków opisano w poradniku, jak oszczędzać prąd w domu.

Jak zapobiegać nieprzyjemnemu zapachowi z pralki

Profilaktyka nie wymaga stosowania odświeżaczy ani dodatkowych płynów zapachowych. Najważniejsze jest usuwanie wilgoci, właściwe dozowanie detergentu i regularne wypłukiwanie osadu. Zbyt duża ilość środka piorącego może pogorszyć sytuację, ponieważ pralka nie zawsze zdoła całkowicie wypłukać pianę.

Detergent należy dobierać do twardości wody, wielkości wsadu i stopnia zabrudzenia ubrań. Instrukcja na opakowaniu zwykle podaje różne dawki dla wody miękkiej, średniej i twardej. Płyn do płukania nie powinien przekraczać oznaczenia MAX w szufladzie.

Najważniejsze nawyki:

• wyjmuj ubrania bezpośrednio po zakończeniu cyklu;
• po ostatnim praniu wytrzyj wodę z dolnej części kołnierza;
• pozostaw drzwiczki i szufladę lekko uchylone;
• nie przepełniaj bębna;
• stosuj dawkę detergentu dopasowaną do wody i wsadu;
• nie używaj płynu do płukania w nadmiernej ilości;
• pierz ręczniki i pościel w temperaturze dopuszczonej przez producenta tkanin;
• regularnie uruchamiaj program konserwacyjny;
• sprawdzaj kieszenie przed włożeniem odzieży;
• usuwaj włosy i sierść z rzeczy przed praniem;
• nie przechowuj brudnych ubrań w zamkniętym bębnie;
• dbaj o wentylację łazienki.

„Więcej detergentu nie oznacza skuteczniejszego czyszczenia” — przypomina Whirlpool w poradniku dotyczącym prania i konserwacji urządzenia.

W niewielkim mieszkaniu pralka często stoi w ciasnej łazience albo zamkniętej zabudowie. Urządzenie powinno mieć zapewniony dostęp powietrza zgodnie z wymaganiami instalacyjnymi. Rozwiązania pozwalające lepiej wykorzystać mały metraż można znaleźć w poradniku o tym, jak urządzić małe mieszkanie.

Dlaczego ubrania nadal śmierdzą po wyczyszczeniu pralki

Jeżeli pralka została dokładnie oczyszczona, a zapach nadal występuje, trzeba sprawdzić sposób prania i suszenia. Zbyt duży wsad ogranicza ruch tkanin oraz dostęp wody. Detergent nie dociera wtedy równomiernie do wszystkich rzeczy, a płukanie może być niewystarczające.

Problem pojawia się również wtedy, gdy ubrania długo leżą mokre po zakończeniu programu. Latem zamknięty bęben szybko się nagrzewa, co sprzyja rozwojowi mikroorganizmów odpowiedzialnych za zapach. Pranie powinno trafić na suszarkę albo do suszarki bębnowej bez zbędnej zwłoki.

Należy sprawdzić:

• czy bęben nie jest przeładowany;
• czy program pasuje do rodzaju tkanin;
• czy detergent został prawidłowo odmier­zony;
• czy pralka skutecznie odpompowuje wodę;
• czy ubrania zostały wyjęte natychmiast po cyklu;
• czy pranie schnie w przewiewnym miejscu;
• czy ręczniki są całkowicie suche przed złożeniem;
• czy kosz na brudną odzież ma dostęp powietrza.

Jeżeli nieprzyjemnie pachną tylko niektóre rzeczy, przyczyną mogą być włókna syntetyczne zatrzymujące pot i tłuszcz. Odzież sportową trzeba prać zgodnie z etykietą, zwykle bez nadmiernej ilości płynu do płukania, który może oblepiać włókna techniczne.

Kiedy nieprzyjemny zapach oznacza usterkę

Zapach stęchlizny zazwyczaj wynika z zabrudzenia, ale woń spalenizny, stopionego plastiku albo przegrzanego przewodu wymaga natychmiastowej reakcji. Urządzenie należy wyłączyć i odłączyć od zasilania. Nie wolno uruchamiać kolejnego programu „na próbę”.

Electrolux zaleca natychmiastowe odłączenie urządzenia od gniazdka, jeśli z pralki lub pralko-suszarki wydobywa się zapach spalenizny.

Serwis jest potrzebny również wtedy, gdy:

• pralka nie odpompowuje wody;
• pod urządzeniem pojawia się wyciek;
• filtr jest prawidłowo oczyszczony, ale zapach kanalizacji nie znika;
• bęben nie obraca się płynnie;
• urządzenie nie podgrzewa wody;
• programy trwają znacznie dłużej niż wcześniej;
• pojawiają się błędy odpływu;
• wąż odpływowy jest uszkodzony;
• uszczelka jest pęknięta lub odkształcona;
• po czyszczeniu nadal pojawiają się tłuste plamy na ubraniach.

Woń kanalizacji może wymagać kontroli syfonu oraz sposobu podłączenia węża. Odpływ nie powinien być zamontowany ani ułożony inaczej, niż przewiduje instrukcja urządzenia.

Najczęstsze błędy podczas czyszczenia pralki

Pierwszym błędem jest ograniczenie całej czynności do uruchomienia pustego programu. Gorąca woda nie wyjmie monety z filtra, nie usunie włosów spod kołnierza ani nie oczyści zaschniętego płynu w szufladzie. Czyszczenie musi łączyć pracę ręczną z programem konserwacyjnym.

Drugim problemem jest stosowanie przypadkowych mieszanek chemicznych. Tabletki do zmywarki, silne wybielacze i preparaty do udrażniania rur nie są uniwersalnymi środkami do pralek. Mogą powodować nadmierne pienienie, uszkodzić elementy urządzenia albo pozostawić trudne do wypłukania pozostałości.

Należy unikać:

• mieszania chloru z octem lub kwaskiem cytrynowym;
• jednoczesnego używania kilku preparatów;
• wlewania środka do niewłaściwej komory;
• przekraczania dawki podanej na opakowaniu;
• czyszczenia filtra bez odłączenia zasilania;
• odkręcania filtra bez zabezpieczenia podłogi;
• szorowania uszczelki ostrym narzędziem;
• zamykania mokrej pralki od razu po czyszczeniu;
• ignorowania instrukcji konkretnego modelu;
• maskowania problemu kulkami zapachowymi lub większą ilością płynu do płukania.

Odświeżenie zapachu nie jest tym samym co usunięcie osadu. Jeżeli brud pozostanie w układzie, woń szybko powróci.

Jak wyczyścić pralkę, żeby nie śmierdziała — najważniejsze zasady

Skuteczne czyszczenie obejmuje szufladę, gumową uszczelkę, filtr, drzwi, bęben i program konserwacyjny. Wszystkie te elementy trzeba potraktować jako jeden układ. Pominięcie filtra lub kołnierza często sprawia, że zapach wraca po kilku praniach.

Najlepszą ochroną jest szybkie wyjmowanie ubrań, pozostawianie uchylonych drzwi i dozownika oraz właściwe odmierzanie detergentu. Raz na kilka tygodni lub zgodnie z komunikatem urządzenia należy uruchamiać program czyszczenia bębna.

Jeśli po pełnym czyszczeniu nadal czuć kanalizację, trzeba sprawdzić odpływ. Zapach spalenizny, wyciek albo brak odpompowywania wody są natomiast sygnałami do przerwania pracy urządzenia i wezwania serwisu.

Pytania i odpowiedzi

Jak szybko usunąć zapach stęchlizny z pralki?

Najpierw trzeba umyć szufladę, kołnierz i filtr, a następnie uruchomić pusty program czyszczenia zgodny z instrukcją. Sam środek zapachowy nie usunie źródła problemu.

Czy można wlać ocet bezpośrednio do bębna?

Tylko wtedy, gdy producent urządzenia dopuszcza takie zastosowanie. Niektóre marki zalecają dedykowane preparaty lub program czyszczenia bez dodatkowych środków.

W jakiej temperaturze czyścić pralkę?

Należy użyć programu i temperatury wskazanych w instrukcji. W zależności od modelu cykl czyszczenia może pracować w temperaturze 60°C, 70°C albo wyższej.

Dlaczego pralka śmierdzi po praniu w 30°C?

Częste programy w niskiej temperaturze mogą pozostawiać tłusty osad i nierozpuszczone resztki detergentu. Konieczne jest okresowe czyszczenie oraz dokładne osuszanie wnętrza.

Jak często czyścić filtr pralki?

Częstotliwość zależy od konstrukcji urządzenia i sposobu użytkowania. Filtr należy kontrolować zgodnie z instrukcją, a także po wystąpieniu problemów z odpływem, wirowaniem lub zapachem stojącej wody.

Czy płyn do płukania może powodować brzydki zapach?

Tak. Nadmierna ilość płynu może odkładać się w szufladzie, przewodach i na elementach pralki. Nie należy przekraczać oznaczenia MAX ani dawki zalecanej przez producenta środka.

Czy po każdym praniu trzeba zostawiać otwarte drzwiczki?

Drzwiczki i dozownik powinny pozostać lekko uchylone do czasu wyschnięcia wnętrza. Nie muszą być otwarte na pełną szerokość, ale urządzenie powinno mieć zapewniony przepływ powietrza.

Dlaczego zapach wraca kilka dni po czyszczeniu?

Najczęściej nie został oczyszczony filtr, kołnierz albo dozownik. Inną przyczyną może być odpływ kanalizacyjny, zbyt duża ilość detergentu lub zamykanie wilgotnego bębna.

Na stronie Kryształowy Płomyk znajdziesz więcej wartościowych treści, inspiracji i praktycznych wskazówek na co dzień. Rekomendujemy także lekturę artykułu: Jak zaaranżować balkon w bloku? Pomysły na małą przestrzeń